Första villkorliga övningar för turkisk grammatik

1. Eğer hava güzel *olursa*, pikniğe gideriz. (Verb för att vara i presens)
2. Eğer sen erken *gelirsen*, birlikte çalışabiliriz. (Verb för att komma i presens)
3. Eğer o kitabı *okursa*, sınavı geçer. (Verb för att läsa i presens)
4. Eğer biz yemeği *bitirirsek*, dışarı çıkarız. (Verb för att slutföra i presens)
5. Eğer siz bana yardım *ederseniz*, işi çabuk biter. (Verb för att hjälpa i presens)
6. Eğer çocuklar dışarıda *oynarlarsa*, mutlu olurlar. (Verb för att leka i presens)
7. Eğer öğretmen derse *girişirse*, öğrenciler dikkat eder. (Verb för att börja i presens)
8. Eğer yağmur *yağarsa*, evde kalırız. (Verb för att regna i presens)
9. Eğer telefon çalarsa, lütfen *cevap ver*. (Verb för att svara i imperativ)
10. Eğer sen Türkçe *konuşursan*, daha hızlı öğrenirsin. (Verb för att prata i presens)

1. Eğer biz erken *kalkarsak*, kahvaltı yaparız. (Verb för att vakna i presens)
2. Eğer sen arabayı *sürersen*, dikkatli ol. (Verb för att köra i presens)
3. Eğer o sınava *çalışırsa*, başarılı olur. (Verb för att studera i presens)
4. Eğer hava soğuk *olursa*, kalın giyiniriz. (Verb för att vara i presens)
5. Eğer sen bana mesaj *atarsan*, hemen dönerim. (Verb för att skicka i presens)
6. Eğer biz sinemaya *gidersek*, film çok güzel olur. (Verb för att gå i presens)
7. Eğer çocuklar hızlı *koşarlarsa*, yorulurlar. (Verb för att springa i presens)
8. Eğer o iş teklifini *kabul ederse*, taşınacak. (Verb för att acceptera i presens)
9. Eğer sen kitapları *düzenlersen*, oda temiz olur. (Verb för att organisera i presens)
10. Eğer biz erken *bitirirsek*, dışarı çıkarız. (Verb för att slutföra i presens)