Artikelen - Roemeense grammatica

In de Romani-grammatica speelt de lidwoordentheorie een belangrijke rol bij het bepalen van de grammaticale functie en het geslacht van zelfstandige naamwoorden. Er zijn drie hoofdlidwoorden in het Romani: het bepaald lidwoord, het onbepaalde lidwoord en het nullidwoord.

Het bepaald lidwoord, ook wel de bepalende voornaam genoemd, wordt gebruikt om een bepaald zelfstandig naamwoord of zelfstandige naamwoordzin aan te geven. In het Romani heeft het bepaald lidwoord verschillende vormen, afhankelijk van het geslacht van het zelfstandig naamwoord. Voor mannelijke en onzijdige zelfstandige naamwoorden is het bepaald lidwoord meestal -o, terwijl het voor vrouwelijke zelfstandige naamwoorden -a is.

Het onbepaalde lidwoord daarentegen wordt gebruikt om te verwijzen naar een niet-gespecificeerd zelfstandig naamwoord of zelfstandige naamwoord. Het heeft ook verschillende vormen, opnieuw afhankelijk van het geslacht van het zelfstandig naamwoord. Het onbepaalde lidwoord voor mannelijke zelfstandige naamwoorden is meestal -j, voor onzijdige zelfstandige naamwoorden is -d en voor vrouwelijke zelfstandige naamwoorden is -i.

Ten slotte wordt het nullidwoord gebruikt wanneer een zelfstandig naamwoord of zelfstandige naamwoordzin geen lidwoord vereist. Dit gebeurt bij het verwijzen naar algemene concepten, zelfstandige naamwoorden in het meervoud of met bepaalde zelfstandige naamwoorden in specifieke contexten. In dergelijke gevallen fungeert de afwezigheid van een lidwoord als het equivalent van het Engelse onbepaalde lidwoord “a” of “an”.

Het begrijpen van de lidwoordentheorie in de Romani-grammatica is cruciaal voor het correct markeren van geslacht en het bepalen van de specificiteit van een zelfstandig naamwoord.