Esercizio 1: Congiuntivo presente con verbi di desiderio e necessità
1. Ik hoop dat hij *komt* op tijd. (Il verbo è al congiuntivo presente, forma di “komen” per “lui”).
2. Het is belangrijk dat je *werkt* hard. (Usa il congiuntivo presente di “werken”).
3. Zij verlangt dat wij *blijven* thuis vandaag. (Congiuntivo presente di “blijven” per “noi”).
4. De leraar eist dat de studenten *leren* elke dag. (Congiuntivo presente di “leren”).
5. Het is nodig dat jij *vertelt* de waarheid. (Congiuntivo presente di “vertellen” per “tu”).
6. Ik wens dat jullie *slagen* voor het examen. (Congiuntivo presente di “slagen” per “voi”).
7. Het is essentieel dat hij *begrijpt* de les. (Congiuntivo presente di “begrijpen” per “lui”).
8. Zij vraagt dat ik *kom* morgen. (Congiuntivo presente di “komen” per “io”).
9. Het is beter dat wij *eten* samen. (Congiuntivo presente di “eten” per “noi”).
10. Ik hoop dat jullie *helpen* me met het werk. (Congiuntivo presente di “helpen” per “voi”).
2. Het is belangrijk dat je *werkt* hard. (Usa il congiuntivo presente di “werken”).
3. Zij verlangt dat wij *blijven* thuis vandaag. (Congiuntivo presente di “blijven” per “noi”).
4. De leraar eist dat de studenten *leren* elke dag. (Congiuntivo presente di “leren”).
5. Het is nodig dat jij *vertelt* de waarheid. (Congiuntivo presente di “vertellen” per “tu”).
6. Ik wens dat jullie *slagen* voor het examen. (Congiuntivo presente di “slagen” per “voi”).
7. Het is essentieel dat hij *begrijpt* de les. (Congiuntivo presente di “begrijpen” per “lui”).
8. Zij vraagt dat ik *kom* morgen. (Congiuntivo presente di “komen” per “io”).
9. Het is beter dat wij *eten* samen. (Congiuntivo presente di “eten” per “noi”).
10. Ik hoop dat jullie *helpen* me met het werk. (Congiuntivo presente di “helpen” per “voi”).
Esercizio 2: Congiuntivo presente con espressioni di dubbio e emozione
1. Ik twijfel of hij *weet* het antwoord. (Congiuntivo presente di “weten” per “lui”).
2. Het spijt me dat je niet *kan* komen. (Congiuntivo presente di “kunnen” per “tu”).
3. Het is jammer dat wij niet *zien* elkaar vaak. (Congiuntivo presente di “zien” per “noi”).
4. Zij vreest dat hij *spreekt* te snel. (Congiuntivo presente di “spreken” per “lui”).
5. Het is mogelijk dat jij *denkt* anders. (Congiuntivo presente di “denken” per “tu”).
6. Ik ben blij dat jullie *zijn* hier vandaag. (Congiuntivo presente di “zijn” per “voi”).
7. Het is vreemd dat hij niet *gaat* naar school. (Congiuntivo presente di “gaan” per “lui”).
8. Ik hoop dat zij *helpen* ons met het project. (Congiuntivo presente di “helpen” per “loro”).
9. Het is belangrijk dat wij *weten* de feiten. (Congiuntivo presente di “weten” per “noi”).
10. Ik ben bang dat jij niet *begrijpt* de situatie. (Congiuntivo presente di “begrijpen” per “tu”).
2. Het spijt me dat je niet *kan* komen. (Congiuntivo presente di “kunnen” per “tu”).
3. Het is jammer dat wij niet *zien* elkaar vaak. (Congiuntivo presente di “zien” per “noi”).
4. Zij vreest dat hij *spreekt* te snel. (Congiuntivo presente di “spreken” per “lui”).
5. Het is mogelijk dat jij *denkt* anders. (Congiuntivo presente di “denken” per “tu”).
6. Ik ben blij dat jullie *zijn* hier vandaag. (Congiuntivo presente di “zijn” per “voi”).
7. Het is vreemd dat hij niet *gaat* naar school. (Congiuntivo presente di “gaan” per “lui”).
8. Ik hoop dat zij *helpen* ons met het project. (Congiuntivo presente di “helpen” per “loro”).
9. Het is belangrijk dat wij *weten* de feiten. (Congiuntivo presente di “weten” per “noi”).
10. Ik ben bang dat jij niet *begrijpt* de situatie. (Congiuntivo presente di “begrijpen” per “tu”).
