आकाश (akash) – Der Himmel
Im Marathi bezieht sich आकाश (akash) auf den Himmel. Es ist ein Symbol für Unendlichkeit, Freiheit und das Göttliche. Der Himmel wird oft als unermesslich und grenzenlos beschrieben, was ihn zu einem wichtigen Element in der marathischen Kultur und Sprache macht.
आकाश – Der Himmel.
आकाश निरभ्र आणि निळे आहे.
निरभ्र (nirabhra) – wolkenlos.
आकाश निरभ्र आणि निळे आहे.
निळे (nile) – blau.
आकाश निरभ्र आणि निळे आहे.
स्वातंत्र्य (swatantrya) – Freiheit.
पक्षी आकाशात स्वातंत्र्याने उडत होते.
पक्षी (pakshi) – Vogel.
पक्षी आकाशात स्वातंत्र्याने उडत होते.
उडत (udat) – fliegend.
पक्षी आकाशात स्वातंत्र्याने उडत होते.
Bedeutung und Symbolik von आकाश
Der Himmel, oder आकाश, wird oft in Gedichten und Liedern verwendet, um Gefühle von Freiheit und Sehnsucht auszudrücken. Es ist auch ein Symbol für das Göttliche und das Spirituelle.
स्वप्न (swapna) – Traum.
त्याचे स्वप्न आकाशा इतके मोठे होते.
मोठे (mothe) – groß.
त्याचे स्वप्न आकाशा इतके मोठे होते.
कल्पना (kalpana) – Vorstellung.
आकाशाच्या पलीकडे कल्पना आहे.
पलीकडे (palikade) – jenseits.
आकाशाच्या पलीकडे कल्पना आहे.
जमीन (jameen) – Der Boden
Auf der anderen Seite haben wir जमीन (jameen), was sich auf den Boden oder die Erde bezieht. Es symbolisiert Stabilität, Sicherheit und das Materielle. Im Gegensatz zum unendlichen Himmel ist der Boden fest und greifbar.
जमीन – Der Boden.
जमीन शेतीसाठी उपयुक्त आहे.
शेती (shet) – Landwirtschaft.
जमीन शेतीसाठी उपयुक्त आहे.
उपयुक्त (upayukta) – nützlich.
जमीन शेतीसाठी उपयुक्त आहे.
सुरक्षितता (surakshita) – Sicherheit.
माझ्या घराची जमीन सुरक्षित आहे.
घर (ghar) – Haus.
माझ्या घराची जमीन सुरक्षित आहे.
घनता (ghanata) – Dichte.
जमिनीची घनता मोजली जाते.
मोजली (mojali) – gemessen.
जमिनीची घनता मोजली जाते.
Bedeutung und Symbolik von जमीन
Der Boden, oder जमीन, ist ebenso wichtig in der marathischen Kultur und Sprache. Er steht für das Materielle, das Greifbare und das Beständige. Während der Himmel Träume und Sehnsüchte symbolisiert, steht der Boden für die Realität und das, was greifbar ist.
वास्तविकता (vastavikta) – Realität.
जमीन वास्तविकता दर्शवते.
दर्शवते (darshavate) – zeigt.
जमीन वास्तविकता दर्शवते.
मूल्य (mulya) – Wert.
जमिनीचे मूल्य वाढत आहे.
वाढत (vadhat) – steigend.
जमिनीचे मूल्य वाढत आहे.
कठोरता (kathorta) – Härte.
जमिनीची कठोरता महत्त्वाची आहे.
महत्त्वाची (mahatvachi) – wichtig.
जमिनीची कठोरता महत्त्वाची आहे.
Der Kontrast zwischen आकाश und जमीन
Der Kontrast zwischen आकाश und जमीन ist faszinierend, da er zwei wesentliche Aspekte des Lebens darstellt: das Spirituelle und das Materielle. Beide Begriffe haben ihre eigenen Bedeutungen und Anwendungen in der marathischen Sprache und Kultur.
विरोधाभास (virodhabhas) – Kontrast.
आकाश आणि जमिनीचा विरोधाभास स्पष्ट आहे.
स्पष्ट (spashta) – klar.
आकाश आणि जमिनीचा विरोधाभास स्पष्ट आहे.
जीवन (jeevan) – Leben.
जीवन आकाश आणि जमिनीच्या मिश्रणाने बनलेले आहे.
मिश्रण (mishran) – Mischung.
जीवन आकाश आणि जमिनीच्या मिश्रणाने बनलेले आहे.
आध्यात्मिक (adhyatmik) – spirituell.
आकाश आध्यात्मिक गोष्टींना प्रतिनिधित्व करते.
प्रतिनिधित्व (pratinidhitva) – Repräsentation.
आकाश आध्यात्मिक गोष्टींना प्रतिनिधित्व करते.
भौतिक (bhautik) – materiell.
जमीन भौतिक गोष्टींना प्रतिनिधित्व करते.
महसूस (mahasoos) – spüren.
जमिनीवर चालताना तिची कठोरता महसूस होते.
Praktische Anwendungen
In der marathischen Kultur und Sprache werden आकाश und जमीन oft in verschiedenen Kontexten verwendet, um unterschiedliche Aspekte des Lebens zu beschreiben. Zum Beispiel:
भावना (bhavana) – Gefühl.
आकाशाच्या खाली भावना व्यक्त केल्या जातात.
व्यक्त (vyakta) – ausdrücken.
आकाशाच्या खाली भावना व्यक्त केल्या जातात.
स्वप्न (swapna) – Traum.
त्याचे स्वप्न आकाशा इतके मोठे होते.
वास्तविकता (vastavikta) – Realität.
जमीन वास्तविकता दर्शवते.
संवेदना (sanvedana) – Empfindung.
जमिनीवर चालताना संवेदना जाणवते.
जाणवते (janavate) – fühlen.
जमिनीवर चालताना संवेदना जाणवते.
कल्पना (kalpana) – Vorstellung.
आकाशाच्या पलीकडे कल्पना आहे.
प्रतिबिंब (pratibimb) – Spiegelbild.
जमिनीवर पाणी पडल्यावर प्रतिबिंब दिसते.
Zusammenfassend lässt sich sagen, dass आकाश und जमीन nicht nur physische Elemente sind, sondern auch tiefere symbolische Bedeutungen in der marathischen Kultur und Sprache tragen. Sie repräsentieren die Dualität des Lebens und bieten eine reiche Quelle für Ausdruck und Reflexion.
