Цонгиунтиво Пресенте Вежбе за италијанску граматику

1. Spero che tu *vada* bene all’esame. (глагол „andare“ у 2. лицу једнине)
2. È importante che lui *parli* con il professore. (глагол „parlare“ у 3. лицу једнине)
3. Voglio che noi *facciamo* una pausa adesso. (глагол „fare“ у 1. лицу множине)
4. Credo che voi *siate* pronti per la partita. (глагол „essere“ у 2. лицу множине)
5. Dubito che lei *possa* venire alla festa. (глагол „potere“ у 3. лицу једнине)
6. È necessario che io *studi* ogni giorno. (глагол „studiare“ у 1. лицу једнине)
7. Temo che loro non *capiscano* la situazione. (глагол „capire“ у 3. лицу множине)
8. Sembra che tu *abbia* ragione. (глагол „avere“ у 2. лицу једнине)
9. È possibile che noi non *troviamo* la soluzione subito. (глагол „trovare“ у 1. лицу множине)
10. Desidero che voi *veniate* con me domani. (глагол „venire“ у 2. лицу множине)

1. Non penso che lui *sia* felice oggi. (глагол „essere“ у 3. лицу једнине)
2. Credo che tu *abbia* bisogno di riposo. (глагол „avere“ у 2. лицу једнине)
3. È meglio che noi *partiamo* presto. (глагол „partire“ у 1. лицу множине)
4. Penso che voi *facciate* un ottimo lavoro. (глагол „fare“ у 2. лицу множине)
5. Spero che loro *capiscano* il problema. (глагол „capire“ у 3. лицу множине)
6. Dubito che io *possa* finire il progetto in tempo. (глагол „potere“ у 1. лицу једнине)
7. Mi sembra che tu *dica* la verità. (глагол „dire“ у 2. лицу једнине)
8. È importante che lei *vada* dal medico. (глагол „andare“ у 3. лицу једнине)
9. Temiamo che noi non *sappiamo* cosa fare. (глагол „sapere“ у 1. лицу множине)
10. Voglio che voi *stiate* attenti durante la lezione. (глагол „stare“ у 2. лицу множине)